അദ്ധ്വാനം വിനിമയ മൂല്യ സൃഷ്ടാവും സാമൂഹിക നിലനിൽപ്പിന്റെ വ്യവസ്ഥയും

I.I.24

കോട്ട് ധരിക്കുന്നത് തയ്യൽക്കാരൻ ആണോ ഉപഭോക്താവ് ആണോ , ആരായിരുന്നാലും, ഈ രണ്ട് സന്ദർഭങ്ങളിലും അത് ഉപയോഗമൂല്യമായി വർത്തിക്കുന്നു. തയ്യൽ അധ്വാനത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ വിഭജനത്തിന്റെ ഒരു സ്വതന്ത്ര ശാഖയായി തീർന്നതും ഒരു പ്രത്യേക തൊഴിലായി പരിണമിച്ചതുമായ സാഹചര്യവും, കോട്ടും അത് നിർമ്മിക്കാനുപയോഗിച്ച അദ്ധ്വാനവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ വ്യതിയാനം വരുത്തുന്നില്ല. എപ്പോഴെല്ലാം വസ്ത്രത്തിന് ആവശ്യകത അവരെ നിർബന്ധിച്ചുവോ, അപ്പോഴെല്ലാം മനുഷ്യവർഗ്ഗം സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി വസ്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു , ഒരൊറ്റ മനുഷ്യനും തയ്യൽക്കാരൻ ആവാതെ തന്നെ. പക്ഷേ കോട്ടും ലിനനും , പ്രകൃതിദത്തം അല്ലാത്ത , മറ്റ് ഏതൊരു ഭൗതിക സമ്പത്തിന്റെ ഘടകമെന്ന പോലെ, അതിന്റെ നിലനിൽപ്പ്, ഒരു പ്രകൃതിദത്തമായ വസ്തുവിനെ മനുഷ്യാവശ്യത്തിനായി പാകപ്പെടുത്തി എടുക്കുന്ന, പ്രത്യേക ലക്ഷ്യത്തോടെ കൂടിയ, ഒരു പ്രത്യേക ഉല്പാദന പ്രക്രിയയ്ക്ക് ഏതൊരു സാഹചര്യത്തിലും കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആയതിനാൽ അധ്വാനം ഉപയോഗ മൂല്യത്തിന്റെ സൃഷ്ടാവായിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം, പ്രയോജനപ്രദമായ അധ്വാനം, മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് , സാമൂഹ്യ രൂപ ഭേദമന്യേ, പ്രകൃതി അനിവാര്യമായും അനശ്വരമായും ചുമത്തിയിട്ടുള്ള, അത്യന്താപേക്ഷിതമായ വ്യവസ്ഥയാണ് ; ഇതുകൂടാതെ പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിൽ യാതൊരുവിധ ഭൗതിക വിനിമയവും സാദ്ധ്യമല്ല, അങ്ങിനെ ജീവിതവും സാധ്യമല്ല. (മുൻപോസ്റ്റുകൾ വായിച്ചതിനുശേഷം വായിക്കുക )

I.I.24

Anyhow, whether the coat be worn by the tailor or by his customer, in either case it operates as a use-value. Nor is the relation between the coat and the labour that produced it altered by the circumstance that tailoring may have become a special trade, an independent branch of the social division of labour. Wherever the want of clothing forced them to it, the human race made clothes for thousands of years, without a single man becoming a tailor. But coats and linen, like every other element of material wealth that is not the spontaneous produce of nature, must invariably owe their existence to a special productive activity, exercised with a definite aim, an activity that appropriates particular nature-given materials to particular human wants. So far therefore as labour is a creator of use-value, is useful labour, it is a necessary condition, independent of all forms of society, for the existence of the human race; it is an eternal nature-imposed necessity, without which there can be no material exchanges between man and Nature, and therefore no life.