മൂല്യം അദ്ധ്വാനത്തിെന്റെ ഘനരൂപം

I.I.15

ഏതൊരുൽപ്പന്നത്തിന്റെയും മൂല്യത്തിന്റെ അളവിനെ നിശ്ചയിക്കുന്നത്,അതുൽപ്പാദിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമായ സാമൂഹ്യമായ അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ,അദ്ധ്വാനസമയത്തിന്റെ അളവാണെന്നു നാം അപ്പോൾ കാണുന്നു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഓരോ പ്രത്യേക ചരക്കിനേയും നാം പരിഗണിക്കേണ്ടത് അവയുടെ വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഒരു ശരാശരി മാതൃകയായിട്ടാണ്. ആയതിനാൽ, തുല്യഅളവ്അ അദ്ധ്വാനം അടങ്ങിയിട്ടുള്ള, അല്ലെങ്കിൽ തുല്യ സമയത്താൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കപ്പെട്ട ചരക്കുകൾക്കെല്ലാം തുല്യ മൂല്യമാണുള്ളത്. ഒരു ചരക്കിന്റെ മൂല്യം മറ്റൊന്നിന്റെ മൂല്യത്തിനു തുല്യമാകുന്നത് , ഒരു ചരക്കിന്റെ ഉൽപാദനത്തിനാവശ്യമായ അദ്ധ്വാന സമയം മറ്റൊന്നിന്റെ ഉൽപാദനത്തിനാവശ്യമായ അദ്ധ്വാനസമയത്തിന് തുല്യമായതുകൊണ്ടാണ്. മൂല്യമെന്ന നിലയിൽ എല്ലാ ചരക്കുകളും അദ്ധ്വാന സമയം ഘനരൂപം പ്രാപിച്ചതിന്റെ നിശ്ചിത സഞ്ചയങ്ങൾ മാത്രമാണ്.

We see then that that which determines the magnitude of the value of any article is the amount of labour socially necessary, or the labour-time socially necessary for its production.Each individual

commodity, in this connexion, is to be considered as an average sample of its class.Commodities, therefore, in which equal quantities of labour are embodied, or which can be produced in the same time, have the same value. The value of one commodity is to

the value of any other, as the labour-time necessary for the

production of the one is to that necessary for the production of the other. "As values, all commodities are only definite masses of congealed labour-time.

I.I.16

ആയതിനാൽ ഒരു ചരക്കിന്റെ മൂല്യം സ്ഥിരമായി നില നിൽക്കും, അതിന്റെ ഉൽപാദനത്തിനാവശ്യമായ അദ്ധ്വാന സമയവും സ്ഥിരമായി നില നിൽക്കുമെങ്കിൽ . എന്നാൽ രണ്ടാമത്തേത് ( ആവശ്യമായ അദ്ധ്വാന സമയം) അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ ഉൽപാദനക്ഷമതയിലുള്ള ഓരോ മാറ്റങ്ങളനുസരിച്ച് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഈ ഉൽപാദനക്ഷതയെ നിർണ്ണയിക്കുന്നത് വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങളാണ്, മറ്റുള്ളവ തൊഴിലാളിയുടെ ശരാശരി തൊഴിൽ വൈദഗ്ദ്യം, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അവസ്ഥ, അവയുടെ പ്രായോഗിക ജീവിതത്തിലെ പ്രയോഗത്തിന്റെ അളവ്, ഉൽപാദനത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ സംഘാടനം, ഉൽപാദനോപാധികളുടെ ക്ഷമതയും വ്യാപനവും, ശാരീരിക അവസ്ഥകൾ എന്നിവയാണ് .ഉദാഹരണത്തിന്, അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ 8 ബുഷൽ ചോളത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ അതേ അളവു തന്നെയാണ് അനുകൂലമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ 4 ബുഷൽ ചോളത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. ഒരേ അളവിലുള്ള അദ്ധ്വാനം തന്നെ സമ്പന്നമായ ഖനികളിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ലോഹവും സമ്പന്നമല്ലാത്തതിൽ നിന്ന് കുറച്ച് ലോഹവും ഖനനം ചെയ്യുന്നു. വജ്രം ഭൗമോപരിതലത്തിൽ വളരെ അപൂർവമാണ്. ആയതിനാൽ അവയുടെ കണ്ടെത്തലിന്, ശരാശരി , വൻ അദ്ധ്വാന സമയം വിലയായി നൽകേണ്ടി വരുന്നു. ഇതിന്റെ അനന്തരഫലം വൻ തോതിലുള്ള അദ്ധ്വാനം ചെറിയ ഒരു സുചകത്തിൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് . സ്വർണ്ണത്തിന് എപ്പോഴെങ്കിലും അതിന്റെ മുഴുവൻ വില നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ജേക്കബ് സംശയിക്കുന്നു. വജ്രത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഈ സംശയം അതിൽ കൂടുതൽ ശരിയാണ്. എഷ്വേസിന്റെ കണക്കനുസരിച്ച്, 1823 ൽ അവസാനിക്കുന്ന 80 വർഷത്തെ ബ്രസീലിയൻ വജ്രഖനികളുടെ ഉൽപാദനത്തിന്റെ വില അതേ രാജ്യത്തെ ഒന്നര വർഷത്തെ കാപ്പിയുടേയും പഞ്ചസാരയുടേയും ഉൽപാദനത്തോളമില്ല, വജ്ര ഉൽപാദനത്തിന് വൻതോതിൽ അദ്ധ്വാനമാവശ്യമായി വരിക നിമിത്തം അതിന് വിലക്കൂടുതലാണെങ്കിൽ കൂടി. സമ്പുഷ്ട ഖനികളിൽ ഒരേ അളവ് അദ്ധ്വാനം കൂടുതൽ വജ്രത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുകയും അതിനാൽ വജ്രത്തിന്റെ വില താഴുകയും ചെയ്യുന്നു. ചെറിയ തോതിലുള്ള അദ്ധ്വാനം കൊണ്ട് കാർബണിനെ വജ്രമാക്കി മാറ്റുന്നതിൽ നാം വിജയിച്ചാൽ വജ്രത്തിന്റെ വില ഇഷ്ടികയുടേതിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വരാം. പൊതുവായിപ്പറഞ്ഞാൽ, അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ ഉൽപാദനക്ഷമത വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഒരു ഉൽപന്നം ഉൽപാദിപിക്കാൻ വേണ്ട അദ്ധ്വാന സമയം കുറയുന്നു, ആ ഉൽപന്നത്തിൽ പരൽവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ അളവ് കുറയുന്നു, ആ ഉൽപന്നത്തിന്റെ വിലയും കുറയുന്നു; നേരെ മറിച്ചും സംഭവിക്കുന്നു, അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ ഉൽപാദനക്ഷമത കുറയും തോറും ഒരു ഉൽപന്നം ഉൽപാദിപ്പിക്കാൻ വേണ്ട അദ്ധ്വാന സമയവും കൂടുന്നു അങ്ങിനെ അതിന്റെ മൂല്യവും കൂടുന്നു. ആയതിനാൽ ചരക്കിന്റെ മൂല്യം അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ 'അളവിന്റെ ' നേർ അനുപാതത്തിലും അതിന്റെ 'ഉൽപാദനക്ഷമത 'യുടെ വിപരീത അനുപാതത്തിലുമാണ് .

The value of a commodity would therefore remain constant, if the labour-time required for its production also remained constant. But the

latter changes with every variation in the productiveness of labour. This productiveness is determined by various circumstances, amongst

others, by the average amount of skill of the workmen, the state of science, and the degree of its practical application, the social organisation of production, the extent and capabilities of the means ofproduction, and by physical conditions. For example, the same amount

of labour in favourable seasons is embodied in 8 bushels of corn, andin unfavourable, only in four. The same labour extracts from rich mines more metal than from poor mines. Diamonds are of very rare occurrence on the earth's surface, and hence their discovery costs, on

an average, a great deal of labour-time. Consequently much labour is represented in a small compass. Jacob doubts whether gold has ever

been paid for at its full value. This applies still more to diamonds. According to Eschwege, the total produce of the Brazilian diamond mines for the eighty years, ending in 1823, had not realised the priceof one-and-a-half years ' average produce of the sugar and coffee plantations of the same country, although the diamonds cost much more labour, and therefore represented more value. With richer mines,the same quantity of labour would embody itself in more diamonds and their value would fall. If we could succeed at a small expenditureof labour, in converting carbon into diamonds, their value might fall below that of bricks. In general, the greater the productiveness of labour, the less is the labour-time required for the production of an article, the less is the amount of labour crystallised in that article, andthe less is its value; and vise vers , the less the productiveness of â

labour, the greater is the labour-time required for the production of an article, and the greater is its value. The value of a commodity, therefore, varies directly as the quantity, and inversely as the

productiveness, of the labour incorporated in it.

I.I.17

ഒരു വസ്തുവിന് മൂല്യമില്ലാതെ തന്നെ ഉപയോഗ മൂല്യമുണ്ടാകാം. എപ്പോഴാണോ മനഷ്യന് അതിന്റെ ഉപയോഗം അദ്ധ്വാനം കൊണ്ടല്ലാതെ ലഭ്യമാകുന്നത് അപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്. അങ്ങിനെയുള്ളവയാണ് വായു, മനുഷ്യ സ്പർശമേൽക്കാത്ത ഭൂമി, പ്രകൃതിദത്തമായ പുൽമേടുകൾ തുടങ്ങിയവ. ഒരു വസ്തു ചരക്കാവാതെ തന്നെ മാനുഷികാദ്ധ്വാനത്തിന്റെ ഉൽപന്നവും ഉപയോഗപ്രദവും മാകാം. ആരെല്ലാം അവരവരുടെ അദ്ധ്വാനം കൊണ്ട് അവരവരുടെ അവശ്യങ്ങളെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവോ അവരെല്ലാം തീർച്ചയായും ഉപയോഗ മൂല്യത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട് എന്നാൽ ചരക്കിനെ ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്നില്ല. ചരക്കുൽപാദിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗ മൂല്യം സൃഷ്ടിച്ചാൽ മാത്രം പോര, മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഉപയോഗ മൂല്യം സൃഷ്ടിക്കണം, അതായത് സാമുഹ്യമായ ഉപയോഗ മൂല്യം. അവസാനമായി, ഉപയോഗ വസ്തു എന്ന നിലക്കല്ലാതെ ഒന്നിനും മൂല്യമുണ്ടാകാൻ സാദ്ധ്യമല്ല . ഒരു വസ്തു ഉപയോഗശൂന്യമെങ്കിൽ അതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അദ്ധ്വാനവും അങ്ങിനെ തന്നെ, അതിലടങ്ങിയ അദ്ധ്വാനത്തെ അദ്ധ്വാനമായി കണക്കാക്കുന്നില്ല, ആയതിനാൽ അത് മൂല്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല.

A thing can be a use-value, without having value. This is the case whenever its utility to man is not due to labour. Such are air, virgin soil, natural meadows, &c. A thing can be useful, and the product of

human labour, without being a commodity. Whoever directly satisfies his wants with the produce of his own labour, creates, indeed, use-values, but not commodities. In order to produce the latter, he must

not only produce use-values, but use-values for others, social use-values. Lastly, nothing can have value, without being an object of

utility. If the thing is useless, so is the labour contained in it; the labour does not count as labour, and therefore creates no value.